محمدباقر شخصی از آن آدم‌هایی است که کارشان را نه با سرمایه، بلکه با حوصله و شناخت طبیعت شروع کرده‌اند. سال‌هاست که زندگی او با زنبورها گره خورده؛ زنبورهایی که به قول خودش «اگر حالشان خوب باشد، عسل هم درست از کار درمی‌آید».

او کار زنبورداری را از چند کندوی محدود در دامنه‌های اطراف گلپایگان شروع کرد؛ جایی که تنوع گیاهان کوهستانی، آویشن، گون و گل‌های وحشی، فرصت تولید عسلی متفاوت را فراهم می‌کند. محمدباقر از همان ابتدا تصمیم گرفت کمیت را فدای کیفیت نکند. به همین دلیل هیچ‌وقت سراغ تغذیه مصنوعی، شکر یا روش‌های سریع نرفت؛ حتی اگر به قیمت برداشت کمتر تمام می‌شد.

برای او عسل فقط یک محصول نیست؛ نتیجه یک چرخه طبیعی است که باید به آن احترام گذاشت. جابه‌جایی حساب‌شده کندوها، برداشت در زمان مناسب و صبر برای رسیدن کامل عسل، بخشی از روشی است که سال‌ها به آن پایبند مانده. به همین خاطر، عسل‌های او طعم یکنواخت ندارند؛ هر فصل و هر منطقه، مزه و رنگ خودش را دارد.

محمدباقر شخصی معتقد است مشتری باید بداند عسلی که می‌خرد، حاصل چه زمینی و چه زحمتی است. به همین دلیل همواره تلاش کرده عسل را بدون افزودنی و با کمترین دستکاری به دست مصرف‌کننده برساند؛ همان‌طور که از کندو برداشت می‌شود.

امروز عسل‌های محمدباقر، نماینده‌ی یک تولید محلی صادقانه‌اند؛ عسلی که نه با تبلیغ، بلکه با اعتماد و تجربه مصرف‌کننده جای خودش را باز کرده است.